Raj dla obserwatorów ptaków i podglądaczy zwierząt

Nad terytorium Estonii co roku przelatuje około dwóch milionów ptaków migrujących z obszarów arktycznych. Reprezentują one około 275 gatunków, z czego 2/3 tutaj gniazduje. Zachęcają je do tego świetne warunki jakie oferują im „ptasie hotele” – tereny podmokłe, bagna, długie wybrzeże, wiele niezamieszkanych wysepek. Jednym z takich miejsc jest Rezerwat Matsalu, który otrzymał status Rezerwatu Biosfery UNESCO. Jest to długa na 18 km, szeroka na 6 km i głęboka na zaledwie 1,5 metra Zatoka Matsalu. Wpada do niej rzeka Kassari, a w pobliżu jest jeszcze około 40 wysepek. Prawdziwy ptasi raj.

Miłośnicy podglądania większych zwierząt z pewnością dobrze zapamiętają wizytę w lesie Alutaguse, gdzie łatwo wytropić niedźwiedzie brunatne. Występują tutaj również rysie i wilki. Na licznych w kraju obszarach podmokłych mieszkają łosie.

Zalesione łąki i wapienne klify

Nawet zwykła łąka bywa bardzo cenna przyrodniczo. Na metrze unikalnej formacji roślinnej jaką jest zalesiona łąka może występować aż 76 gatunków flory! Jej Bogactwo przyrodnicze to efekt położenia kraju – sięgają tutaj graniczne obszary występowania wielu roślin. Relikty epoki lodowcowej występują obok stosunkowo nowych gatunków.

Jednym z symboli Estonii jest skała wapienna. To z niej powstawały kamienice, gmachy i świątynie w Tallinie. W północnej części kraju nie tylko budynki, ale i wybrzeże zbudowanej jest z tej skały. 250 z 1200 km klintu bałtyckiego leży w północnej Estonii i w dużej mierze składają się na niego strome, sięgające nawet 55 metrów klify. Rzeki przecinające ten wapienny próg tworzą nawet 30-metrowe wodospady czasem wpadające prosto do morza. Amatorzy geologii powinni odwiedzić północno-zachodnie wybrzeża, gdzie skały wapienne są szczególnie obfite w skamieniałości.

Północna część kraju to największy estoński obszar krasowy (o powierzchni 188 ha), który zachwyca podziemnymi rzekami (m.in. Tuhala, źródła Veetõusme i Kalda) i ciekawymi formami geologicznymi. Niezwykłą lokalną atrakcją jest „studnia czarownic” w Tuhala. W czasie wiosennych roztopów wzbierają rzeki, również te pod powierzchnią ziemi. Często nie są one w stanie pomieścić nadmiaru wody, która  samoczynnie wydostaje się wówczas na powierzchnię ziemi z prędkością 100 litrów na sekundę.

Estońskie wzniesienia zostały wyrzeźbione przez ustępujący lądolód ostatniej epoki lodowcowej. Największe ma zaledwie 318 metrów, ale jest najwyższym szczytem wszystkich trzech republik bałtyckich. Jeziora w wyrytych zagłębieniach oraz wzgórza stworzone przez lądolód są bohaterami wielu estońskich legend i mitów.

Kratery po uderzeniach meteorytów i piąta pora roku

Liczba kraterów na jednostkę powierzchni, powstałych w wyniku uderzeń meteorytów jest w Estonii rekordowa.. Żadne inne państwo nie może pochwalić się zbliżonym wynikiem. Najbardziej znany krater - Kaali, znajduje się na wyspie Sarema i wypełniony jest wodą. Największym zaś jest Neugrund, który znajduje się na dnie morza w pobliżu wysepki Osmussaar. Jego średnica to aż 8 km!

Wiosna to niezwykły czas w Parku Narodowym Sooma. Poziom zbiegających się tutaj rzek wzrasta nawet o pięć metrów. Tworzy się wówczas 150-kilometrowa tafla wody, która przykrywa łąki, drogi, lasy i domy. Można się tutaj poruszać jedynie na łodziach lub kajakach.

Klify, wodospady, podziemne rzeki, kratery meteorytów - to tylko niektóre z pereł estońskiej przyrody, które warte są zobaczenia!