Wydarzenia obejmują festiwale muzyczne, taneczne i teatralne, koncerty, obchody wydarzeń historycznych, prezentacje, wystawy i pokazy, reprezentując pełen wachlarz stylów – od kultury tradycyjnej, przez popularną, po wysoką.

Ze względu na liczne źródła – rodzimy folklor, wpływy krajów niegdyś panujących na ziemiach estońskich i ogólnych prądów w europejskiej sztuce – kultura Estonii jest bogata i zróżnicowana. Znajdą się tutaj przykłady jeszcze przedchrześcijańskich i bardzo unikalnych tradycji i twórczości, ale także znanych Europejczykom stylów dominujących w kolejnych epokach.

Aby poznać najstarsze przejawy estońskiej kultury i tradycji wystarczy wybrać się do skansenu Rocca al Mare w Tallinie, albo po prostu wyjechać poza miasto. Jednym z takich nadal żywych skansenów jest wieś Koguva na Muhu, gdzie w krytych strzechą i porośniętych mchem chatach nadal mieszkają ludzie, a różnicę stanowi dostęp do Internetu i nowoczesne samochody stojące na podwórzach.

Kultura tradycyjna przedostaje się również do miast – zwłaszcza w postaci festiwali pieśni i tańca, szczególnie tego największego, odbywającego się co 5 lat, który po estońsku nazywa się Laulu- ja Tantsupidu. Tradycja ta ma tak ogromne znaczenie dla Estonii (oraz Łotwy i Litwy), że UNESCO wpisało ją na Listę Arcydzieł Ustnego i Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości. Zamiłowanie Estończyków do śpiewu, można zauważyć w ilości rodzimych wykonawców, których albumy można znaleźć w sklepach muzycznych, a także wysłuchać na licznych koncertach.

Na wspomnianej liście UNESCO znajduje się więcej estońskich wpisów. Są wśród nich dziedzictwo kulturowe wyspy Kihnu oraz leelo – śpiewy polifoniczne grupy etnicznej Seto. Grupa ta posiada oryginalną kulturę, która typowo dla obszarów pogranicza miesza wpływy różnych narodów. Ugrofińscy Seto wyznają prawosławie z elementami własnej tradycji. Inne mniejszości, które powinny zaciekawić odwiedzających to staroobrzędowcy zamieszkujący wybrzeża Jeziora Pejpus.

Rosjanie, którzy przybyli do Estonii w czasie okupacji radzieckiej wnieśli natomiast swój wkład w architekturę oraz popkulturę – wpływy kultury rosyjskiej zauważalne są w języku (zwłaszcza slangu młodzieżowym), filmie oraz muzyce. Dziedzictwo rosyjskie sięga czasów caratu – to Piotr I Wielki zbudował prawdziwą perłę nad wodami Bałtyku – pałac i park Kadriorg, a Piotr Czajkowski komponował m.in. w Haapsalu.

Inne kraje także odcisnęły swój wpływ na kulturze Estonii. Do dziś Estończycy pamiętają o „dobrych szwedzkich czasach”, kiedy m.in. powstał Uniwersytet w Tartu. Szwedzi mieszkali po wschodniej stronie Morza Bałtyckiego aż do II wojny światowej, a do dzisiaj pozostały po nich kościoły, domy i szwedzkobrzmiące nazwy geograficzne na wyspach i wschodnim wybrzeżu. Warto też wspomnieć, że nazwa Tallin znaczy „duńskie miasto” i według legendy to tutaj z nieba spadł Dannebrog – flaga Danii.

Dwory, twórczość artystów, architektura miast i utrwalone w encyklopediach osiągnięcia geografów i naukowców to z kolei pozostałości po dominacji Niemców Bałtyckich. Swój wkład w obraz Estonii wnieśli także Polacy. Choć panowanie Rzeczypospolitej trwało tutaj krótko i tylko w południowej części kraju, to po tamtych czasach pozostała m.in. biało-czerwona flaga Tartu.

Obrazu kulturalnego życia Estonii dopełnia kultura wysoka. Estończycy uwielbiają teatr, filharmonię i operę. Co oczywiste repertuary zmieniają się co kilka miesięcy, ale sceny, które utrwaliły swoją markę z roku na rok tylko potwierdzają swoją pozycję. Najbardziej znane teatry to Dramatyczny i NO99 w Tallinie, Vanemuine w Tartu oraz Endla w Parnawie. W Tallinie jest również opera, która nie tylko gości najlepszych artystów, ale również jej gmach jest nieoficjalnym symbolem Estonii.

Zapoznaj się z listą wydarzeń: kalendarza wydarzeń w 2013 roku (plik w formacie PDF).