Izolacja geograficzna, silne poczucie wspólnoty i niezłomne przywiązanie do tradycji przodków umożliwiło mieszkańcom Kihnu zachowanie tożsamości.

Kultura niewielkiej wyspy przez wieki kształtowała się pod wpływem morza. Mężczyźni wyprawiali się na morze na połowy ryb i polowania na foki, a kobiety przejmowały ich zadania na wyspie. Taki podział obowiązków ukształtował matriarchalną kulturę. Jej symbolem są kobiety, które ubrane w tradycyjne stroje poruszają się po wyspie na starych motorach.

Kobiety były strażniczkami kultury, na której pełen obraz składają się pieśni, gry, tańce, obrządki świąteczne (w tym weselne) i rękodzieło. Przestrzeń kulturowa Kihnu i jeszcze mniejszej pobliskiej wysepki Manilaid została wpisana na listę Arcydzieł Ustnego i Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO. Najważniejsze przejawy lokalnej kultury to sławne trzydniowe wesela oraz śpiewy runiczne. Ostatnie wesele, po kilkunastu latach przerwy, odbyło się w 2007 roku!

Rozpoznawalnymi w kraju elementami ubioru mieszkańców Kihnu są tradycyjne męskie wełniane swetry oraz noszone przez kobiety długie suknie w różnokolorowe jaskrawe pasy, chusty i czepki zdobione wzorami kwiatowymi. Stroje uzupełnione są robionymi na drutach pończochami, rękawiczkami i bluzami. Wiele ze skomplikowanych wzorów i symboli nawiązuje do estońskich mitów i legend. Kobiety, w odróżnieniu od mężczyzn, stroje tradycyjne noszą na co dzień.

Najlepszy czas na wizytę na Kihnu to noc świętojańska. Poza tym, warto tu przyjechać na Boże Narodzenie i Dzień św. Katarzyny. W tych dniach na własne oczy można zobaczy jak ożywają dawne tradycje.

Z historią wyspy zapoznać się można w Muzeum Kihnu. Eksponaty przybliżają codzienne życie mieszkańców wyspy na przestrzeni wieków, a także sylwetkę pochodzącego stąd sławnego kapitana Kihnu Jõnna. Jedna z wystaw prezentuje obrazy Jaana Oada. W pobliżu muzeum znajduje się cerkiew i cmentarz.