Ruhnu jest wyspą najbardziej oddaloną od estońskiego wybrzeża. Bliżej stąd na Łotwę niż do Estonii. Kulturowo do II wojny światowej wysepka znajdowała się jeszcze dalej od Estonii. Niemal wszyscy z niespełna 300 mieszkańców przybyli tutaj w średniowieczu ze Szwecji.

Najstarsze ślady ludzkiej aktywności na wyspie pochodzą sprzed 7000 lat. Ruhnu była najprawdopodobniej sezonowym przyczółkiem dla łowców fok. Pierwsza wzmianka o wyspie pochodzi natomiast z 1341 roku.

Po skandynawskich mieszkańcach wyspy pozostał drewniany kościół św. Magdaleny, którego styl przypomina te budowane w Szwecji. Świątynia pochodzi z 1644 roku i jest jednym z najstarszych drewnianych budynków w kraju.

Na wyspie znajduje się jedyny w Estonii obiekt zaprojektowany przez znanego Gustave Eiffela. Tą konstrukcją jest ustawiona na wzgórzu Haubjerre (25 metrów) latarnia morska o wysokości 40 metrów. Jak przystało na Eiffela, konstrukcja składa się z metalowych elementów. Zostały one wyprodukowane we Francji, a następnie przetransportowane na wyspę i złożone w 1877 roku.

Na wyspie wykopano również najgłębsze studnie w kraju. Pobierają one wodę z głębokości 787 metrów!

Ze względu na niewielką powierzchnię, wyspę można zwiedzać pieszo. Orzeźwienia po kilkugodzinnej wędrówce można szukać nad morzem. Popularna plaża Limo znana jest ze swoich „śpiewających” piasków.

Na wyspę można dostać się promem lub samolotem (www.lendame.ee) z Parnawy lub Kuressaare.