Sarema (est. Saaremaa) zamieszkana jest od ośmiu tysięcy lat i ze względu na swoje położenie już od średniowiecza łączyły ją kontakty ze Skandynawią. Estońscy wikingowie wsławili się porwaniem w 966 roku norweskiej królowej Astrid i jej 3-letniego wówczas syna Olafa Tryggvasona, późniejszego króla. Jeden z brawurowych rajdów na zamorskie tereny zakończył się splądrowaniem byłej stolicy Szwecji, Sigtuny. Po porażce Estów w walkach z duńskimi i niemieckimi najeźdźcami, Sarema przechodziła z rąk do rąk. Rządzili tu Niemcy, Duńczycy, Szwedzi i Rosjanie. W 1918 roku wyspa stała się częścią niepodległego państwa estońskiego.

Znakami rozpoznawczymi Saremy są wiatraki, łąki porośnięte jałowcami, piwo domowe i Zamek Biskupi w Kuressaare. Wyspiarze szczycą się również swoim dialektem, w którym estońską literę „õ” zastępują „ö”.

Centrum życia towarzyskiego i kulturalnego znajduje się w Kuressaare. Miasto znane jest z doskonale zachowanego średniowiecznego Zamku Biskupiego oraz niewielkiej, ale uroczej Starówki. W twierdzy mieści się obecnie muzeum, którego wystawy przybliżą historię wyspy, miasta oraz Estonii. W stolicy wyspy odbywa się większość wydarzeń kulturalnych. Kuressaare ma długie, sięgające 1840 roku tradycje uzdrowiskowe, dzięki czemu współcześnie oferuje bogate możliwości wypoczynku spa.

Odwiedzając mniejsze miejscowości nie można przeoczyć najstarszych, bo pochodzących z XIII i XIV w. estońskich kościołów m.in. w Pöide, Karja, Kihelkonna, Kaarma, Valjala i Püha. Ze względu na burzliwe czasy, w których je budowano, większość ma solidne, obronne konstrukcje. W północno-wschodniej części wyspy odwiedzić można ruiny zamku Maasi. W wielu wsiach zachowały się również oryginalne budynki kryte strzechą. Historię tych miejsc poznać można w lokalnych muzeach w Mihkli i Jööri. Miłośnicy historii wojennej powinni wybrać się na 32-kilometrowy Półwysep Sõrve, na którym do dziś można eksplorować instalacje militarne z I i II wojny światowej.

Integralnym elementem krajobrazu Saremy są również wiatraki. Kiedyś na całej wyspie można było doliczyć się setki tych konstrukcji. Współcześnie jest ich zaledwie kilka – w Angli w środkowej części wyspy i w Kuressaare. Zdecydowanie częściej pojawiają się na etykietach produktów pochodzących z wyspy – piwa, wódki, wody, chleba, sera itd.

Pozostała część wyspy zachwyca natomiast swoją unikatową i zróżnicowaną przyrodą. Zachodnia część Saremy, piaszczysty półwysep Harilaid oraz niewielkie przybrzeżne wysepki objęte są ochroną. W Parku Narodowym Vilsandi obserwować można migrujące ptaki wodne oraz występujące tutaj foki szare. W centralnej części wyspy zachwyca wypełniony wodą krater – pozostałość po uderzeniu meteorytu – Kaali. Ma on ok. 110 metrów średnicy i do 6 metrów głębokości. W jego pobliżu znajduje się muzeum, które przybliża historię tego miejsca oraz dostarcza wiadomości nt. podobnych miejsc w Estonii. Innym ciekawym miejscem jest ponad 20-metrowy klif Panga w północnej części wyspy. Ten gwałtowny uskok jest częścią klintu bałtyckiego ciągnącego się od Szwecji aż po rosyjski Petersburg. Na wschodnim wybrzeżu wyspy warto odwiedzić Kübassaare – obszar, na którym występują lasy liściaste oraz nadmorskie łąki i trzciny.

Najważniejsze wydarzenia kulturalne odbywają się w Kuressaare latem. Warto wybrać się na Dni Opery, Festiwal Morski i Dni Zamku. W czerwcu na wyspie odbywają się wyścigi kolarskie, a w październiku rajdy samochodowe.