Park Narodowy Vilsandi jest najstarszym obszarem chronionym w Estonii. Pierwsze formy ochrony przyrody wprowadzono tutaj już na początku XX w. Obecnie park obejmuje niemal 240 km2, z czego prawie połowę stanowią wody Bałtyku.

Vilsandi jest jedną z najważniejszych przystani dla wodnych ptaków migrujących. Wśród ok. 250 gatunków, które można tutaj zaobserwować są takie cenne gatunki jak miękkopiór (Somateria mollissima), bernikla białolica (Branta leucopsis), bielik zwyczajny (Haliaeetus albicilla), kamusznik (Arenaria) czy zimujący tutaj birginiak (Polysticta stelleri).

Równie bogata jest flora. Na obszarze parku doliczono się 30 gatunków storczyków, występują także endemiczne gatunki szelężnika (Rhinanthus osiliensis) i bluszczu (Hedera helix), dla których jest to graniczny obszar występowania.

Miłośników geologii zachwycą bogate w skamieniałości wapienne rumowiska skalne. Aby przeprowadzić własne amatorskie badania historii naturalnej ziemi, należy wybrać się na zachodnie wybrzeża wyspy Vilsandi.

Piechurom polecamy wyprawę na Półwysep Harilaid. Jego teren pokryty jest ruchomymi wydmami, których próżno szukać w innych częściach Estonii. Znajduje się tutaj również latarnia morka Kiipsaare. Zbudowano ją w środkowej części półwyspu, przed wielu laty znajdowała się na jego wschodnim brzegu, a obecnie obmywają ją fale Bałtyku po jego zachodniej stronie.

Punkt informacyjny Parku Narodowego Vilsandi znajduje się w majątku Loona. Oprócz uzyskania informacji turystycznej można odwiedzić wystawę prezentującą park, skamieniałości, obejrzeć filmy dokumentujące przyrodę regionu, czy też dołączyć do zorganizowanych wycieczek. Warto spróbować zwiedzić park na łodzi lub rowerze.