Paide znane jest nie tylko ze swojego dogodnego położenia, ale również z pozostałości po dawnym zamku zakonnym i ze swojego symbolu – skały wapiennej. Zamek został tutaj wzniesiony już w XIII w., więc niedługo po podboju kraju przez duńskich i niemieckich najeźdźców. Forteca była rozbudowywana do XVI w., kiedy to w wyniku długich wojen popadła w ruinę. Do dzisiaj przetrwały jej fragmenty – ośmiokątna wieża oraz fundamenty i odcinki murów obronnych. Wieża zwana Długim Hermanem mierzy 30 metrów wysokości, a grubość jej murów dochodzi do 3 metrów. Obecnie mieści się tutaj „Centrum Czasu”, które jest swojego rodzaju muzeum historii – na kolejnych piętrach prezentowane są dzieje ziem estońskich.

Cennymi zabytkami są również kościół i ratusz znajdujące się w centrum miasta. Budynek ratusza jeszcze w przeddzień I wojny światowej był domem kupieckim. Po jego przejęciu przez miasto zyskał dodatkowe piętro i secesyjny wygląd oraz zmienił swoje przeznaczenie. Pierwszy kościół w mieście powstał w XIII w., ale podobnie jak po zamku zostały po nim jedynie fundamenty. Na pozostałościach po pierwszej świątyni, w XVIII w., wzniesiono nowy neoklasycystyczny kościół.

Nazwa miasta pochodzi od określenia skały wapiennej w języku estońskim („paekivi” lub „paas”). Stąd też wzięły się historyczne niemieckie i polskie wersje nazwy miasta – Weissenstein i Biały Kamień. Ta osobliwa bliskość między historią tego miejsca i skałą wapienną powodują, że w przestrzeni publicznej odnaleźć można kamienne pomniki. Przy wjeździe do miasta stoi rzeźba „Autostopowicz” (Hääletaja), w miejscu, gdzie w przeddzień powstania w noc św. Jerzego zostali straceni czterej estońscy królowie „Czterej królowie” (Neli kuningat), a „Wapienną symfonię” (Paesümfoonia) dedykowano urodzonemu w mieście światowej sławy kompozytorowi Arvo Pärtowi.

Co dwa lata odbywa się tutaj również „wapienny” festiwal, w czasie którego rzeźbiarze tworzą nowe dzieła i wzbogacają nimi przestrzeń publiczną miasta. Dogodne położenie powoduje, że ma tu miejsce większa liczba wydarzeń kulturalnych, a jarmarki i targi to wielowiekowa tradycja. Ważniejsze z nich to Jürilaat, targi rzemieślnicze, jarmark Kreisilinna, jarmark bożonarodzeniowy oraz Festiwal Wiatr Historii. Jedną z miejscowych tradycji jest wybór „czterech królów” spośród mieszkańców, dzięki czemu przy odrobinie szczęścia można spotkać estońskiego monarchę.

Miasto jest niewielkie toteż najłatwiej zwiedzać je pieszo. Oprócz zamku i historycznej zabudowy – ratusza, kościoła i drewnianych domów, warto wybrać się nad niewielki Zalew Paide. Muzeum Järvamaa prezentuje historię miasta i regionu.

Do położonego 15 km na południowy zachód Türi dojechać można ścieżką rowerową. W miasteczku warto odwiedzić kościół pochodzący z I połowy XIII w. oraz drewniany dworzec z początku XX w.