Najwcześniej na ziemie estońskie przybyli Duńczycy, Niemcy i Rusini. To Niemcy odcisnęli największy wpływ na społeczeństwie estońskim – w XIII w. chrystianizowali Estów, a później zaprowadzili tutaj reformację. Później przybyli Szwedzi. W społeczeństwie estońskim przetrwało wspomnienie o „dobrych szwedzkich czasach” – to wtedy powstał uniwersytet w Dorpacie (obecnie Tartu).

Także Rosjanie, którzy panowali nad Estonią od pierwszej połowy XVIII w. wnieśli swój wkład do kultury kraju. W tallińskim Kadriorgu do dziś urzeka pięknem pałac i park zbudowany przez cara Piotra I Wielkiego. W XIX w. Piotr Czajkowski komponował utwory w nadmorskim uzdrowisku Haapsalu. Ostatnia okupacja radziecka pozostawiła ślad nie tylko w architekturze, ale także w języku i popkulturze.

Polskie wpływy widoczne są na południu kraju, które przez niemal pół wieku, na przełomie XVI i XVII stulecia, znajdowało się pod panowaniem Rzeczypospolitej. Pod koniec XVI w. w ówczesnym Dorpacie, a dzisiejszym Tartu, położono podwaliny pod edukacyjne tradycje miasta – otworzono gimnazjum jezuickie, które po przejściu miasta w ręce szwedzkie przekształcone zostało w uniwersytet. W tym samym czasie miasto otrzymało przywilej na mocy którego mogło posługiwać się biało-czerwoną flagą, która powiewa tutaj do dziś.